Domaći autori

Jovan Dučić (1874–1943) rođen je u Trebinju, a umro u Americi. U životu je prešao put od učitelja, konzula, preko ambasadora do jednog od najznačajnijih pisaca srpske moderne. Pisao je poeziju, filozofsku prozu, putopise, eseje i kritike. Kao liričara inspirisale su ga teme ljubavi, rodoljublja, a najviše lepota prirode, dok se u njegova najbolja prozna ostvarenja ubrajaju zbirke filozofske proze Blago cara Radovana, moralnih eseja Jutra sa Leutara i putopisa Gradovi i himere. Pokretački princip u njegovom pesničkom razvoju bila je težnja ka savršenstvu, pa se neprestano vraćao svojim delima, doterivao ih i popravljao. Perfekcionista u stilu, dugo je radio na svojim glavnim proznim delima, isto kao i na pesmama.