Ako ste se ikada zapitali kojim redosledom čitati knjige Miodraga Majića, niste jedini. Njegova dela su među najčitanijima na savremenoj domaćoj književnoj sceni, a interesovanje ne jenjava upravo zato što se svaka nova knjiga nadovezuje na istu tematsku liniju, ali bez obaveze strogo hronološkog čitanja.
Ipak, kada se pred čitaocem nađe nekoliko romana i zbirka priča, logično je pitanje: odakle početi?
Sudija koji je u književnost ušao iznutra
Miodrag Majić je sudija Apelacionog suda u Beogradu, doktor krivičnog prava i jedan od osnivača CEPRIS-a. Pre nego što je postao jedan od najčitanijih domaćih pisaca, godinama je pisao tekstove na svom portalu „Blog sudije Majića“, u kojima se bavio temama pravde, odgovornosti i društvenih stranputica. Upravo ti tekstovi objedinjeni su u zbirci „U ime naroda“, koja je prvi put objavljena 2019. godine i danas se čita kao uvertira u njegov književni opus.
Kako su knjige nastajale: hronologija izdanja
Ako pratimo redosled objavljivanja, Majićeva prozna dela idu ovim tokom:
U ime naroda i nove priče (2019)
Ovaj redosled govori o razvoju autora, ali ne mora nužno da bude i redosled čitanja.
Da li se Majićeve knjige moraju čitati redom?
Kratko: ne moraju, ali izbor zavisi od toga šta kao čitalac tražite.
Majićevi romani nisu serijal u klasičnom smislu. Nema likova koji se direktno nastavljaju iz knjige u knjigu, niti postoji opasnost od „spoilera“. Tematski su povezani, ali svaka priča funkcioniše samostalno.
Preporučeni redosled čitanja za većinu čitalaca
Ako želite prirodan i postepen ulazak u njegov svet, preporučujemo sledeći redosled:
Ovim redom dobijate snažan prvi utisak, zatim postepeno produbljivanje tema krivice, pravde i lične odgovornosti, uz zreliji i smireniji ton u kasnijim romanima.
Ako želite da razumete odakle dolazi njegov glas
Za čitaoce koje zanima širi kontekst i etički temelj njegovog pisanja, smislen početak je:
U ime naroda i nove priče, a zatim romani.
Ova zbirka pokazuje kako su pravničko iskustvo i javni angažman postali izvor književnih priča koje su kasnije osvojile veliki broj čitalaca.
Stil koji ne traži aplauz, već savest čitaoca
Miodrag Majić piše jasno, direktno i nenametljivo. Njegov stil je etički angažovan, realističan i čitljiv, sa snažnim fokusom na posledice odluka, a ne na senzaciju. Kao sudija, piše iz unutrašnjosti sistema; kao pisac, zanima ga čovek koji se u tom sistemu lomi, ćuti ili pokušava da ostane uspravan.
Upravo zato, bez obzira na redosled kojim ih čitate, njegove knjige ostavljaju isti efekat: teraju vas da razmišljate i nakon što zatvorite korice.
